
Ön dişlerimizle yiyecekleri ısırırız. Bu fonksiyon sırasında alt çeneyi öne doğru hareket ettiririz. Sağlıklı bir senaryoda üst ön dişler ve alt ön dişler arasındaki yatay mesafe yaklaşık 2 mm kadardır. Bu mesafe alt çenenin yuvasında sağlıklı bir hareket gerçekleştirerek üst ön dişlerle temasa gelmesine ve yiyecekleri rahatlıkla ısırmamıza olanak sağlar.
Eğer üst dişler bir şekilde daha fırlak konumdaysa ısırma hareketi için alt çeneyi fazlaca öne hareketlendirmek gerekir ki bu da alt çenenin yuvasında istemediğimiz etkilerin ortaya çıkmasına yol açabilir. Çene ekleminin sınırlarını zorlamak pahasına bu haraketi uzun süre devam ettirdiğimizde eklemle ilgili sorunlar yaşamamız olasıdır.
Üst dişleri fırlak olan kişiler aynı zamanda dudaklarını kapatmakta zorlandıkları için travmaya açık bir halde dişlerini kullanmaktadırlar.
Dişsel ya da iskeletsel yönü olabilen bu problemi düzeltirken üst ön dişleri geriye doğru yönlendirecek bir tedavi uygularız. Bazen sadece dişleri hareket ettirmek durumu düzeltmek için yeterliyken, bazen ortognatik cerrahi desteği gereklidir. Bu kararın verilmesinde hastanın istekleri ve tedaviden beklentisi göz önünde bulundurulur.